Μπορεί να επιτευχθεί η συνεκπαίδευση σε μια τυπική τάξη Αγγλικών;

Το παραπάνω ερώτημα άνετα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αστείο ή ακόμη και κάτι ανήκουστο μερικά χρόνια πριν. Η αλήθεια, εντούτοις, είναι πολύ διαφορετική. Ας δούμε γιατί… .

Την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα και κατόπιν ψήφισης των νόμων 2817/2000 και 3699/2008 για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, μεγάλος αριθμός μαθητών με δυσκολίες μάθησης φοιτά στις τάξεις ενός γενικού σχολείου. Επίσης, κατόπιν της  διακήρυξης στη Σαλαμάνκα (1994), η παιδαγωγική συζήτηση έχει μετατοπιστεί από την πρόταση της ένταξης, σε αυτή της συνεκπαίδευσης των μαθητών με και χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε «ένα σχολείο για όλους».

Αυτό, όμως, είναι κάτι που αφορά τη θεωρία. Το ερώτημα είναι τι μπορεί να γίνει στην πράξη και ειδικά σε μια τάξη Αγγλικών μέσα στην οποία διδάσκουν καθηγητές και όχι Ειδικοί Παιδαγωγοί και ενίοτε (ελπίζουμε όχι συχνά!) φοιτητές άλλων ειδικοτήτων ή γενικά άνθρωποι που γνωρίζουν «καλά Αγγλικά»!

Μέσα στα πλαίσια μιας διαφοροποιημένης τάξης…

  • Όλοι οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν στις δραστηριότητες της τάξης.

  • Όλοι οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν τα ίδια ακριβώς πράγματα ΑΛΛΑ με διαφορετικό τρόπο και διαφορετική προσέγγιση.

  • Όλοι οι μαθητές θα προσεγγίζουν την εκάστοτε δραστηριότητα ως «μέσο» για να μάθουν και όχι ως «αυτοσκοπό» ή ακόμη χειρότερα ένα «βαθμοθηρικό μέσο».

  • Όλοι οι μαθητές θα βρίσκονται στο επίκεντρο του εκπαιδευτικού και επιτέλους ας αποβληθεί η άποψη που υπαγορεύει ότι «διδάσκω με όσους με ακούν και με καταλαβαίνουν.» Ας μην ξεχνάμε ότι εάν οι μαθητές μας δεν μας καταλαβαίνουν δεν είναι εξαιτίας της δικής τους ανεπάρκειας αλλά της δικής μας εμμονής στα τετριμμένα.

  • Όλοι οι μαθητές θα μαθαίνουν βήμα-βήμα… Δηλαδή; Εξηγούμε δείχνοντας / Δουλεύουμε ομαδικά / Καθοδηγούμε / Παρακινούμε / Ενθαρρύνουμε / Επιδοκιμάζουμε. Ας αποβάλλουμε το  μοντέλο «Τα είπα και τα έλεγξα.»

  • Όλοι οι μαθητές θα ωφεληθούν από τη διαφοροποίηση της ύλης (με ή χωρίς Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες). Μάλιστα οι μαθητές χωρίς ΕΕΑ θα μπορούν να δράσουν ως μοντέλα μίμησης για τους μαθητές με ΕΕΑ.

  • Όλοι οι μαθητές θα ωφεληθούν από τη χρήση διαφορετικών υλικών και εποπτικών μέσων  και από την πολύ-αισθητηριακή παρουσίαση εννοιών ή ιδεών. Τα οπτικά, τα ακουστικά αλλά και τα απτικά μέσα είναι αποδεδειγμένο ότι δρουν ΜΟΝΟ θετικά στη μάθηση.

  • Όλοι οι μαθητές θα ωφεληθούν από την ομαδοσυνεργατική μορφή που θα αποκτήσει η τάξη τους.

Μπορεί όλες αυτές οι έννοιες να είναι νέες, ίσως και πολύ πρωτοπόρες για τα Ελληνικά δεδομένα και τον τρόπο λειτουργίας των τάξεων στα ΚΞΓ, αλλά ένα είναι το βέβαιο. Οι μαθητές μας είναι ΟΛΟΙ μέρος του ίδιου συνόλου κι εμείς είμαστε εκεί για να τους εκπαιδεύσουμε ΟΛΟΥΣ και όχι μόνο όσους δεν μας «δημιουργούν προβλήματα».

Ίσα-ίσα που τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης τα διδάσκουν όλοι, αλλά τα παιδιά με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες, ελάχιστοι. Δεν θα ήταν, λοιπόν, ένας καλός στόχος να γίνουμε πολλοί και να αφήσουμε τους άλλους να διαλέγουν μαθητές;