Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητα.

–  Ο Γιάννης όταν είναι στο σχολείο δείχνει αποσυρμένος, απαθής και χωρίς όρεξη να συμμετέχει.

–  Από την άλλη, ο Μανώλης ρωτά διαρκώς άσχετα πράγματα και σηκώνεται από το θρανίο του με αποτέλεσμα να διαταράσσεται το κλίμα στην τάξη.

–  Η Ελένη, χάνει όλη την ώρα τα πράγματά της (πώς να προλάβει την υπαγόρευση;), ενώ η Κατερίνα με την σειρά της δεν δημιουργεί ποτέ πρόβλημα στον δάσκαλο…αλλά την ώρα του μαθήματος διαβάζει το περιοδικό μόδας για κορίτσια…

–  Σκεφτείτε και τον Σταμάτη που αρχίζει όλες τις σχολικές εργασίες του μαζί (…φυσικά και είναι δυνατόν…), ξεχνά τι έχει να κάνει κι έτσι πηγαίνει απροετοίμαστος στο σχολείο…

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των παιδιών , είναι η ελλιπής συγκέντρωση της προσοχής τους. Δεν είναι τεμπέληδες ή άβουλα πλάσματα…Υποφέρουν εξίσου από αυτήν την κατάσταση, μα δεν είναι ικανά να την αλλάξουν μόνα τους.Το δεδομένο είναι το εξής: δεν υπάρχει μάθηση χωρίς ένα ελάχιστο επίπεδο συγκέντρωσης και προσοχής. Έρευνες σχετικές με την αιτιολογία των μαθησιακών δυσκολιών αναφέρουν, ότι οι δυσκολίες στην συγκέντρωση και στην προσοχή παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Αναμένεται λοιπόν πως παιδιά σαν αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες στην προσαρμογή τους στο σχολείο αλλά και στον τρόπο που συμπεριφέρονται στο σπίτι (κυρίως με την εμφάνιση δευτερογενών διαταραχών συμπεριφοράς).Ποιοι είναι όμως οι τύποι της διαταραχής αυτής και τα επιμέρους χαρακτηριστικά τους;

Έλλειψη προσοχής:


  • το παιδί δεν ολοκληρώνει τις εργασίες που έχει ξεκινήσει
  • δείχνει να μην ακούει
  • διασπάται εύκολα
  • δεν συγκεντρώνεται για την ολοκλήρωση των σχολικών εργασιών ή για άλλα θέματα που απαιτούν διαρκή προσοχή
  • δυσκολεύεται με το παιχνίδι

Παρορμητικότητα:

  • ρωτά χωρίς να σκεφτεί
  • εναλλάσσει γρήγορα δραστηριότητες
  • δεν οργανώνει την εργασία του κατάλληλα (όχι λόγω γνωστικής ανεπάρκειας)
  • χρειάζεται πολλή φροντίδα
  • φωνάζει στην τάξη
  • δυσκολεύεται να περιμένει την σειρά του

Υπερκινητικότητα:

  • τρέχει, πηδά, σκοντάφτει υπερβολικά εδώ κι εκεί
  • δεν κάθεται ήσυχα ή κινείται νευρικά
  • δεν διατηρεί την θέση του
  • είναι ανήσυχο όταν κοιμάται
  • βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση

Τα συμπτώματα εμφανίζονται πριν από το 7ο έτος της ηλικίας (όχι, δεν είναι μικρό ακόμη…) και πρέπει να έχουν διάρκεια τουλάχιστον 6 μηνών πριν μπει διάγνωση από αναπτυξιολόγο ή ειδικό ψυχολόγο. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δυσκολίες δεν οφείλονται σε άλλες διαταραχές ή σε νοητική ανεπάρκεια.

Καίριας σημασίας είναι ή έγκυρη και έγκαιρη αντιμετώπιση από ειδικούς, με στόχο την πρόληψη πιθανών δυσκολιών στο σχολικό περιβάλλον.


Πηγές:
Κυπριωτάκη, Μ. (2004), Διαταραχές της προσοχής-Τρόποι στήριξης και αντιμετώπισης. Ηράκλειο
American Psychiatric Association (2000), Diagnostic and Statistical Manual of Mental disorders, 4th Edition